![]() | ||||||||||
| ||||||||||
HABER ARAEN ÇOK OKUNANLARSON YORUMLANANLAR |
İMAM HATİP MEZUNLARI PİLAV ,PASTA ,ÇÖREK ,BÖREK VE PİDE GÜNLERİ!!!!Ben oldum olası bu tür günleri mürailik olarak görmüşümdür. Çünkü orada buluşanların büyük çoğunluğunun imam hatip gibi bir konuyu dert ettiğini sanmıyorum. İnsanların geçmişte yaşadığı anılarını tazeleyip eski arkadaşlıklarını pekiştirmesi şüphesiz güzel bir olay.Bunu yapmak hayra vesile olmak maksadıyla olursa çok daha güzel.Fakat bunu yaparken samimiyet ve iyi niyet her zaman öncelik olmalı art niyet taşımadan ,küçük hesaplar peşinde koşmadan ve bir iyilik hareketi olarak referansı sadece Allah’dan alınmış bir organizasyon olması bu tür girişimleri olumlu kılacak ve hayırlara kapı aralayacaktır.”Referansını Allah’dan almayan bir iyilik hasbi değil hesabidir.” Modern çağda yaşıyoruz ne de olsa artık...Kutlama günleri ,buluşma günleri düzenleyip nostalji takılarak yeni konumumuzla eskiyi yad ediyoruz.Buluşma günlerimizin isimleri de nedense hep mideye yönelik( başlıkta belirtildiği gibi).Günlerin ismi bile ne anlam ifade ettiğini anlamak için yeterli sanıyorum.Yiyelim,içelim.”ah ah eskiden şöyle yapardık ,böyle yapardık ne günlerdi o günler” diye iç geçirip derin bir "offff!" çektikten sonra okuldan mezun olmuş fakat adam olamamış!(birilerinin deyimiyle) garibanlar kendi aralarında,iktidar nimetinden azami yararlanmış adam olmuş!!(birilerinin deyimiyle yine) kodamanlar(ya da kocamanlar mı deseydim?) da kendi aralarında kast sistemi içerisinde gurup oluşturup başlarlar konuşmaya..Konuşmaların içeriği malum garibanlar; ekmek parası, geçim sıkıntısı, iş bulamama gibi kendilerine yakışan ve hiçte entelektüel olmayan sıradan konuları ,kodamanlar(ya da kocamanlar)ise tabi ki memleket meseleleri,karınlarının aşırı tokluğunun verdiği rehavetle şöyle gerine gerine entelektüel meseleler,ihale işleri,artık devrin değiştiği mücahitlik değil müteahhitliğin gerekli olduğu,ihalelerin başkalarına kaptırılmaması gibi, biz sıradan fanilerin pek anlamadığı ulvi konular üzerinde konuşurlar ve dağılmadan önce seneye buluşulacak pasta,börek ,çörek, her neyse gününün tarihi tespit edilir ve dağılınır. Ben oldum olası bu tür günleri mürailik olarak görmüşümdür. Çünkü orada buluşanların büyük çoğunluğunun imam hatip gibi bir konuyu dert ettiğini sanmıyorum.Bunu nereden mi çıkartıyorum? 28 şubattan bu yana imam hatiplerden cüzzamlılardan kaçar gibi çocuklarını uzak tutmalarından ve mümkün mertebe çocuklarını imam hatip’e göndermemek için ellerinden gelen her şeyi yapmalarından ve yapmakta olduklarından. Ama konuşmaya gelince “imam hatip ruhu” deyip duruyorlar.Buna mürailik denmez de ne denir?Madem imam- hatip ruhu bu kadar güzel bu ruhtan çocuklarınızı niye mahrum ediyorsunuz? diye sormak isterim.Yoksa bu arkadaşlar çocuklarına düşman mı?Hayır hayır burada tek bir gerçek ortaya çıkıyor bu arkadaşlar çocuklarını “kocaman”lar arasında görmek istiyor "gariban"lar arasında değil.Ama sohbetlerin bazılarında da “Bu din garip geldi garip gidecek ne mutlu gariplere” hadisini de okumayı ihmal etmezler ya da artık bu hadisi mevzular(uydurmalar) arasına atmış da olabilirler. Vel- hasıl artık çok fazla uzatmaya gerek yok bence .Bu saçma sapan günleri ya olması gerektiği gibi hiçbir küçük hesap peşinde olmadan ve mürailik yapmadan gerçek bir muhabbet günlerine dönüştürelim ya da…….????!!!!! Ramazan OSMA Bu haber 1683 defa okunmuştur.
|
TARİH VE SAATGALERİ |
||||||||